Hangi Anılar" Bugünü "Yaratır ve Değiştirilmelidir?

Her anı hayatımızı bu kadar derinden baltalamaz. Dün ne yediğimiz ya da sıradan bir sohbetimiz de anıdır ama bugünü kilitleyenler onlar değildir.

Bugünümüzü sabote eden anılar; duygusu yarım kalmış, bedende iz bırakmış ve zihnin "tehlike" olarak kodladığı şu spesifik anılardır:

* Duygusu İfade Edilememiş (Yarım Kalmış) Anılar: Örneğin; Yaşandığı sırada ağlayamadığınız, öfkenizi kusamadığınız, hakkınızı savunamayıp içinize attığınız anılardır. O an biter ama o ifade edilmeyen duygu (enerji) bedende ve bilinçaltında sıkışıp kalır. Bilinçaltı o duyguyu boşaltmak için bugün benzer olayları tekrar tekrar önünüze getirir.

* "Çaresizlik" Hissiyle Kapanan Anılar: Elinizin kolunuzun bağlandığı, hiçbir şey yapamadığınız, kendinizi tamamen savunmasız ve yalnız hissettiğiniz o ilk anlardır. Bilinçaltı bu anılardan sonra kendini korumak için devasa duvarlar (barikatlar) örer. Bugün belki para, belki ilişkiler ile ilgili sorunlar işte o geçmişteki o anının bugüne ördüğü savunma duvarıdır.

* Genelleme ve Karar Verdirten (Yemin) Anıları: Yaşanan bir olay sonrası zihninizin büyük bir hayat kuralı çıkardığı anılardır.

"Suçluluk" ve "Utanç" Barındıran Anılar

İnsanın kendisine, ailesine veya hayata karşı derin bir suçluluk veya utanç hissettiği anılar bugünkü bereketi ve özgürlüğü en çok baltalayan unsurdur.

* Bedende Fiziksel Tepki Tetikleyen Anılar: Bugün bir durumla karşılaştığınızda (örneğin patronunuzla konuşurken veya cüzdanınız boşaldığında) mideniz kasılıyorsa, kalbiniz sıkışıyorsa; bilinçaltınız geçmişte tam da bu bedensel reaksiyonu verdiğiniz o eski anıyı tetikliyor demektir. Hücreleriniz o eski korkuyu hatırlar.

İlk Kırılma" ve "Şok" Anıları

Hayatımızda bazı anlar vardır ki, o günden önce ve o günden sonra diye hayat ikiye ayrılır. Zihnin hazırlıksız yakalandığı ani şok anlarıdır.

* Cezalandırma Mekanizması: Geçmişte bir hata yaptığınızı, birini hayal kırıklığına uğrattığınızı düşündüğünüz bir anı varsa, bilinçaltı gizli bir "kendini cezalandırma" mekanizması çalıştırır.

* Hak Etmeme: Bugün istediğiniz standartlara tam ulaşacakken parayı bitirmeniz veya özgürlüğünüzü feda etmeniz, aslında o eski anıdaki suçluluk yüzünden kendinizi cezalandırma ve "Ben rahat bir hayatı hak etmiyorum" deme şeklinizdir.

Kısacası; içinde tortu bırakan, bugünkü bir olayla karşılaştığında içinizi sızlatan, öfkelendiren veya korkutan her "yarım kalmış" anı, bugünümüzü esir alan anıdır. Değiştirilmesi gerekenler tam olarak bunlardır.

Regresyon ve yeniden çerçevelemenin (reframing) temel mantığı;

* Duygusal Boşalım : Sahneye gidip duygu ifade ederek, geçmiş o anının içinde sıkışıp kalmış olan duygusal enerjiyi serbest bırakırız. Bilinçaltı, ifade edilmeyen her duyguyu "açık bir dosya" gibi tutar; biz o dosyayı açıp içini boşaltmanızı sağlarız.

* Nöroplastisite (Yeniden Programlama): Sahneyi tekrar tekrar sarıp yeni düşüncelerinizi ifade etmeniz, eski bağ ile ilişkinizi kırar. Beyin, gerçek ile canlı hayal gücü arasındaki farkı ayırt edemez. Siz sahneyi değiştirdiğinizde, beyniniz o anıyı artık "çaresizlik" olarak değil, "güç ve ifade" olarak kaydeder.

* Nötrleme: İçsel olarak sahneyi değiştirdiğinizde O ana kadar yüklediğiniz tüm negatif elektriği tamamen nötrlersiniz. Bilinçaltına "Tehlike geçti, güvendeyim, dersimi aldım ve özgürüm" sinyali gönderir.

Değiştirmeseydik Ne Oluyordu? (Eski Döngü)

Çünkü anılar bugünü yaratır. Geçmişte yaşadığımız ama duygusunu boşaltamadığımız her anı, bugünkü kararlarımızın, korkularımızın ve tepkilerimizin mimarı olur. O anıyı zihnimizde dönüştürmediğimizde, oradaki çaresizlik,korku,öfke gibi duygular donmuş bir buz kütlesi gibi içimizde kalmaya devam eder.

Hayattaki Tıkanıklıklar (Aynı Senaryonun Tekrarı): Geçmişteki o eski anı bugünkü gerçekliğimizi şekillendirdiği için, hayatımızda bir türlü çözülmeyen kör düğümler oluşur. Sürekli parasal sıkıntılar çekmeniz, ne yaparsanız yapın ilişkilerinizin yürümemesi ya da bir şekilde isteklerinize tam ulaşacakken her şeyin yarım kalması gibi örnekler tesadüf değildir.

* Aynı Senaryonun Tekrarı: Bilinçaltı zaman kavramını bilmez. Yıllar önceki o duyguyu bile "şu an hâlâ yaşanıyor" zanneder. Geçmişteki o eski anı, bugünkü gerçekliğimizi şekillendirdiği için hayatımıza sürekli bize aynı olumsuz duyguları yaşatacak insanları, işleri ve olayları çekeriz.

* Görünmez Barikatlar: Farkında olmadan kendimizi sabote ederiz. Güzel bir fırsat çıksa bile içimizdeki o eski anının korkusu yüzünden adım atamayız. Çünkü zihin, eski anılardan beslenerek "Ben güvende değilim, ne yaparsam yapayım sonu çaresizlik olacak" inancını bugün de haklı çıkarmaya çalışır. Hayat, bitmek bilmeyen bir patinaj çekme haline dönüşür.

Değiştirince Ne Oluyor? (Yeni Gerçeklik)

Anılar bugünü yaratıyorsa, o zaman anıları değiştirmek de yarını yeniden inşa etmek demektir. O anıya gidip duyguyu boşalttığımızda ve zihne "Güvendeyim" sinyalini verdiğimizde ise adeta görünmez bir prangadan kurtuluruz.

* Algının Özgürleşmesi: Zihindeki o eski dosya nihayet "kapandı" olarak işaretlenir. Bugünümüzü gölgeleyen o eski anının bağı koptuğu için, beyin artık tehlike modundan çıkar. Etrafına korku ve öfke gözlüğüyle bakmayı bırakır. Önceden göremediğimiz çıkış yollarını, yeni fırsatları ve hak ettiğimiz yaşam standartlarını fark etmeye başlarız.

* İçsel Rahatlık ve Akış: Hayat mücadelesi bir "savaş" olmaktan çıkar. Para, ilişki ya da başarı fark etmeksizin; gelen güzellikleri suçluluk veya korku duymadan hayatımızda tutabiliriz. Çünkü artık bugünümüzü geçmişin gölgesinden kurtarmışızdır.

Bu çalışma, sağlıklı bireylerin içsel farkındalıklarını artırmaya yönelik alternatif bir kişisel gelişim ve farkındalık yöntemidir. Tıbbi veya psikiyatrik bir tedavi yerine geçmez. Psikiyatrik rahatsızlıkları olan kişiler için uygun değildir. Aktif bir psikiyatrik tedavi görüyorsanız lütfen doktorunuza danışınız.